เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เหลียวฉานเหลือบมองผู้หญิงโง่สองคนตรงหน้า
มุมปากของเธอยกขึ้น ก่อนจะวางลงอีกครั้ง จากนั้นก็เบิกตากว้าง ทำสีหน้าจริงใจแล้วพูดว่า:
“ใช่ ฉันกำลังซาบซึ้งที่พี่สะใภ้จวงคิดเผื่อฉันตั้งมากมาย พี่สะใภ้ดีกับฉันจริง ๆ แล้วก็พี่สะใภ้เฝิงด้วย พี่ก็คิดเผื่อฉันตั้งมากมายเหมือนกัน”
“แต่ว่า” เธอเงยหน้ามองไปทางที่ซางอวี๋อยู่
“ฉันรู้สึกว่าสหายซางอวี๋ก็เป็นคนดีมาก พวกพี่อย่าพูดถึงเธอแบบนี้เลย ถ้าเธอได้ยินเข้าต้องเสียใจแน่ ๆ ผู้พันกู้ได้ยินคำนินทาพวกนี้ก็คงไม่พอใจเหมือนกัน”
“โธ่เอ๊ย” จวงชุ่ยเฟิ่งพูด “น้องสาวเหลียว เธอนี่นิสัยอ่อนเกินไปแล้ว ต้องเข้มแข็งกว่านี้หน่อย จะกลัวอะไรเธอ!”
“มิน่าล่ะเธอถึงรังแกเธอ ถ้าไม่รังแกเธอแล้วจะไปรังแกใคร?!”
“วางใจเถอะ พี่สะใภ้รู้จักนิสัยของภรรยาผู้พันกู้พอสมควรแล้ว ถ้าเธอยังกล้ารังแกเธออีก ไม่ต้องรอให้เธอพูด พี่สะใภ้จะออกหน้าแทนเธอเอง!”