เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลังกินข้าวมื้อหนึ่งอย่างเสแสร้งกับครอบครัวตงจ้าวจวิน พอออกจากลานบ้านของเขามาได้ ซางอวี๋ก็รู้สึกโล่งอกขึ้นไม่น้อย
“เฮ้อ น่ารำคาญจริง ๆ ต่อไปต้องเป็นเพื่อนบ้านกับสามีภรรยาคู่นี้ทุกวัน ถูกรบกวนจนตายแน่…”
ซางอวี๋สำรวจลานบ้านเล็กที่ได้รับจัดสรร ก่อนบ่นกับกู้ซูเลี่ยเสียงเบา
กู้ซูเลี่ยมองไปทางกำแพง “ไม่อย่างนั้นฉันไปกองส่งกำลังบำรุงคุยกับพวกเขาดูไหมว่าเปลี่ยนบ้านให้ได้หรือเปล่า เธอไม่อยากเป็นเพื่อนบ้านกับเธอ จะได้ไม่ต้องถูกรบกวนทีหลัง”
ซางอวี๋มองไปรอบ ๆ บ้านหลังนี้เธอชอบมาก ลานบ้านก็ดี เพียงแต่ต้องอยู่ติดกับคนอย่างเหลียวฉานก็ทำให้หงุดหงิดไม่น้อย
“ได้ งั้นไปถามดูก่อน” เธอเห็นด้วย
หากมีบ้านหลังอื่นและสามารถเปลี่ยนได้ เธอก็ไม่ต้องพบหน้าพร้อมก้มหน้าใส่ยัยชาเขียวตัวปลอมทุกวันแล้ว
ทั้งสองออกจากบ้านพักครอบครัวทหารไปยังค่าย