เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เคาน์เตอร์นาฬิกาข้อมือ
“พี่ตง ฉันไม่เอายี่ห้อเซี่ยงไฮ้แบบนั้น ของพวกนี้ผู้ชายใส่กัน ไม่เหมาะกับผู้หญิงอย่างพวกเราใส่ออกไปข้างนอก”
พอได้ยินมาว่าเมื่อครู่นี้ซางอวี๋ซื้อยี่ห้อดอกเหมย เหลียวฉานก็ยืนกรานว่าอย่างไรก็ไม่เอายี่ห้อเซี่ยงไฮ้
ตงจ้าวจวินทำหน้ากลัดกลุ้ม นี่มันเรื่องอะไรกัน เมื่อครู่ตอนมีคนแนะนำยังบอกว่ายี่ห้อเซี่ยงไฮ้ดีอยู่เลย ทำไมพอได้ยินว่าผู้พันกู้ซื้อยี่ห้อดอกเหมย ก็กลับรังเกียจว่ายี่ห้อนี้ไม่ดีเสียแล้ว
“เสี่ยวเหลียว นาฬิกาข้อมือยี่ห้อดอกเหมยราคาแพงเกินไป ถึงจะสวยก็จริง แต่เราก็ต้องดูรายได้จริงของเราด้วย”
ไม่ใช่ว่าเขาไม่อยากซื้อของให้ผู้หญิง แต่ราคานาฬิกาข้อมือยี่ห้อดอกเหมยเรือนหนึ่งสูงเกินไป สามร้อยกว่าหยวน เขาต้องเก็บเบี้ยเลี้ยงหลายเดือนกว่าจะแลกซื้อนาฬิกาได้สักเรือน ตงจ้าวจวินรู้สึกว่าไม่ค่อยคุ้มค่าเท่าไร
ต่อไปเขากับเหลียวฉานยังต้องใช้เงินสร้างครอบครัวและดำเนินชีวิต หากใช้จ่ายมากเกินไป ภายหน้าก็จะขัดสน