กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 88 คืนสู่ความสงบ
ทุกคนทยอยแยกย้ายกันไป ลานบ้านที่อึกทึกในที่สุดก็กลับคืนสู่ความสงบสุข ซูหลิงหว่านพ่นลมหายใจยาวออกมาทีหนึ่ง กล้ามเนื้อและกระดูกที่ตึงเครียดทั่วร่างผ่อนคลายลงอย่างกะทันหัน ความเหนื่อยล้าล้ำลึกไม่อาจปิดบังไว้ได้บนหางคิ้วและดวงตา
ซูหย่งจวินมองดูลูกสาวที่ฝืนทนมานานเต็มไปด้วยความปวดใจและสงสาร เอ่ยเกลี้ยกล่อมเบา ๆ ว่า “หว่านหว่าน เหนื่อยมากแล้วสินะ กลับเข้าห้องไปนอนพักสักหน่อย นอนหลับให้เต็มอิ่มสักตื่นเถอะ”
ซูหลิงหว่านไม่ได้ปฏิเสธ พยักหน้าเบา ๆ สายตากวาดมองของขวัญที่กองสูงเป็นภูเขาในลานบ้าน นางเอ่ยกำชับด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนว่า “พ่อคะ ในช่วงวันที่ฉันไม่อยู่บ้าน ชาวบ้านในหมู่บ้านต้องช่วยงานไว้ไม่น้อยแน่ ๆ พ่อเลือกของพวกนี้สักหน่อยแล้วขอบคุณทุกคนให้ดีนะคะ”