เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 87 หวนคืนถิ่นฐานอย่างสง่างาม
รถเก๋งคันหรูสีดำสนิทแล่นช้าๆ เข้าสู่ถนนดินของหมู่บ้านอู๋ถง ล้อรถบดข้ามพื้นผิวถนนจนฝุ่นฟุ้งกระจายเล็กน้อย
หลี่เจียหมินที่เฝ้าอยู่ร้านชำปากหมู่บ้านเห็นรถยนต์แปลกหน้าคันนี้เป็นคนแรก รีบวิ่งตรงเข้ามาทันที
ซูหลิงหว่านลดกระจกลงเบาๆ บนใบหน้าเปื้อนรอยยิ้ม โบกมือให้เธอ “เจียหมิน ฉันกลับมาแล้ว”
ดวงตาของหลี่เจียหมินเบิกกว้างขึ้นกะทันหัน เต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ นางแผดเสียงตะโกน “ซูหลิงหว่าน เธอ……เธอกลับมาจริงๆ เนี่ยนะ!”
เสียงตะโกนอันดังสนั่นดึงดูดให้ชาวบ้านที่เดินผ่านไปมาข้างทางหันมามองเป็นตาเดียว ต่างพากันหยุดเดินและชะเง้อมอง
“นั่นไม่ใช่เด็กผู้หญิงว่านว่านหรอ?”
“นั่นนางจริงๆ ว่านว่านกลับมาแล้ว!”
ซูหลิงหว่านยกมือส่งสัญญาณทักทายชาวบ้านที่มุงดูทีละคน