กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 61 นิ่งดูดาย
“พี่ใหญ่ ไม่ถึงขนาดนั้นมั้ง! พวกคุณสามคนจ้องพวกเราอยู่ ยังกลัวว่าพวกเราจะหนีไปได้อีกหรือ?”
ซูหลิงหว่านมองเชือกในมือของคนหลายคน มุมปากยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย
ฮวาซิ่วเหลียนยื่นมือไปเชยคางนาง ยิ้มแต่ไม่แววตา: “นังเด็กนี่ ลูกเล่นแพรวพราว จะไม่ให้พวกเราป้องกันได้ยังไง มัดนางให้แน่นๆ หน่อย แล้วก็อุดปากไว้ด้วย!”
หวังเหลียงและสือโถวรีบก้าวขึ้นหน้า ลงมือมัดทั้งสองคนอย่างคล่องแคล่วจนแน่นหนาราวกับบ๊ะจ่างสองห่อ แล้วหาผ้ามาอุดปากพวกนางไว้แน่นสนิท
ทั้งสองแบกคนละคนก้าวเท้าออกจากห้องอย่างรวดเร็ว โยนคนขึ้นรถอีแต๋น จากนั้นดึงตาข่ายผืนใหญ่มาคลุมทับ แล้วสุมฟางข้าวทับหนาแน่นบนตาข่าย อำพรางไว้อย่างมิดชิด