เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 19 ต่างคนต่างซ่อนแผนร้าย
“พี่ อย่าโกรธเลย อันนี้ให้พี่”
เย่อันอันกล่าวพลางยื่นมือควานหาลูกอมจากกระเป๋าเสื้อ แล้วส่งให้ตรงหน้าเธอเบา ๆ
เย่ชิงชิงเพิ่งกลืนซาลาเปาคำสุดท้ายลงคอ ยกมือเช็ดมุมปากเล็กน้อย สายตาทอดมองไปยังลูกอมเม็ดนั้น ใบหน้าเจือความสงสัยเล็กน้อย “เอามาจากไหน”
“พี่รอง... พี่ว่านว่านให้ฉันมา” เย่อันอันหลุบตาลงต่ำ เสียงพูดเบาหวิว
ปลายนี้วนก้อนลูกอมกลมมน เย่ชิงชิงรู้สึกปวดหน่วงในใจเล็กน้อย น้ำเสียงเจือความเย้ยหยันตัวเอง “อันอัน เธอเองก็ชอบคนนั้นมากกว่าใช่ไหม”
เย่อันอันเม้มริมฝีปาก ก้มศีรษะลงต่ำกว่าเดิม ครู่ใหญ่ก็ไม่มีเสียงตอบรับใด ๆ
เย่ชิงชิงเห็นดังนั้นจึงกระตุกมุมปากบางเบา ในแววตาซ่อนความรู้สึกอาลัยอาวรณ์ที่ยากจะเอ่ย “พูดตามตรง ฉันอิจฉาเขาจริง ๆ อยากกินลูกอม อยากซื้อก็ได้ซื้อ มีพ่อที่คอยรักและเอ็นดู ชีวิตความเป็นอยู่ก็อิสระและผ่อนคลายแถมยังรู้สึกมั่นใจและเหนือกว่า ไม่เหมือนฉัน ที่ดูใจแคบและดูไม่ได้เอาเสียเลย”
“พี่ อย่าพูดแบบนี้เลย พี่ดีมาก ดีจริง ๆ” เย่อันอันนั่งข้าง ๆ แล้วปลอบโยนด้วยเสียงแผ่วเบา
เย่ชิงชิงเงยหน้ามองเขา จากนั้นจึงเอนศีรษะซบลงบนไหล่ของเขาเบา ๆ ความอ้างว้างรอบตัวแผ่ซ่านออกเงียบ ๆ