เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 8 ย้ายบ้าน
บทที่ 8 ย้ายบ้าน
บทที่ 8 ย้ายบ้าน “ฉันไม่กลับไปหรอกนะ!”
ได้ยินว่าจะต้องกลับ ลู่เนี่ยนอันก็เบะปากน้อย ๆ ทันที ส่ายหน้าปฏิเสธด้วยสีหน้าไม่เต็มใจอย่างเห็นได้ชัด
กว่าจะหลบหนีการควบคุมจากทางบ้านมาได้ และเพลิดเพลินกับความอิสระได้แค่วันเดียว เธอไม่มีทางกลับไปเด็ดขาด
ลู่เจ๋ออันสีหน้าสุขุมนุ่มลึก น้ำเสียงแฝงด้วยความจริงจังที่ไม่ยอมให้ปฏิเสธ “เรื่องนี้ตามใจเธอเอาแต่ใจไม่ได้ ต้องกลับไปพร้อมกับผม ปล่อยให้เธออยู่คนเดียวทางนี้ ผมไม่วางใจ”
“พี่ ที่นี่ยังมีพี่ชายอยู่เป็นเพื่อนฉันนะ จะเกิดเรื่องอะไรขึ้นได้”
ลู่เนี่ยนอันประนมมือ กะพริบตาปริบ ๆ ออดอ้อนอเซ้าซี้ด้วยน้ำเสียงอ่อนหวาน เธอรู้ทันนิสัยของพี่ชายดีว่าแพ้ท่าทางแบบนี้ของเธอที่สุด ตอนพูดก็ยังแอบหันไปข้าง ๆ ส่งสายตาให้ฉินเค่อที่อยู่ข้างกายเป็นนัย เพื่อให้อีกฝ่ายช่วยพูดให้
ฉินเค่อเห็นดังนั้นก็หัวเราะออกมาอย่างจนใจ ถือโอกาสก้าวขึ้นไปช่วยพูดขอร้อง “พี่ ให้เนี่ยนอันพักอยู่เที่ยวเล่นที่เจียงเฉิงต่อเถอะ ช่วงนี้ผมไม่ไปโรงเรียนแล้ว วัน ๆ จะคอยดูแลเธอให้ดี จะไม่เกิดเรื่องผิดพลาดแน่”
ฉินเค่อเป็นลูกของป้าฝ่ายพ่อของลู่เจ๋ออัน โควตาเข้ามหาวิทยาลัยชื่อดังต่าง ๆ ได้มาอย่างง่ายดาย ทว่าเขาเกลียดชังความขัดแย้งในตระกูล จึงตั้งใจหนีมาหลบความวุ่นวายที่เจียงเฉิง