เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 4 ชนวนระเบิด
ข้อความเหล่านั้น เซิ่งซิงหรานไม่ได้ตอบกลับเลยสักข้อความ
ตลอดสามวันต่อมา เฉินอวี่ส่งข้อความมาหาทุกวัน บ้างก็ถามว่า "คุณยังโกรธอยู่อีกเหรอ" บ้างก็บอกว่า "แม่ผมบอกว่าห้าหมื่นได้ไหม" บ้างก็บอกว่า "เรามาคุยกันดีๆ ได้ไหม" เซิ่งซิงหรานไม่ตอบเลยสักคำ ไม่ใช่ไม่อยากตอบ แต่ไม่รู้จะตอบอะไร
พอเขาพูดว่า "แค่เพราะเงินไม่กี่หมื่น" เธอก็รู้ทันทีว่าเขาไม่เข้าใจเลยสักนิดว่าเธอโกรธเรื่องอะไร
เย็นวันที่สาม หลินหว่านเพิ่งเลิกงานกลับมาถึงห้อง
"ซิงหราน ฉันมีเรื่องจะบอก เธออย่าเพิ่งตกใจนะ"
"เกิดอะไรขึ้นเหรอ"
"แม่ของเฉินอวี่" หลินหว่านหยุดไปครู่หนึ่ง "มาดักรออยู่หน้าตึกบริษัทเธอแน่ะ"
เซิ่งซิงหรานชะงักค้าง
"ตอนฉันเลิกงานขับรถผ่านพอดี เห็นแกถือโทรโข่งหรืออะไรสักอย่าง ยืนตะโกนโหวกเหวกอยู่ตรงนั้น" หลินหว่านกัดฟันกรอด "รปภ. กำลังไล่อยู่ แต่แกเสียงดังมาก พนักงานที่เพิ่งเลิกงานมุงดูกันเพียบเลย"