กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 256 นักพัฒนามา
ประตูไม้เก่าบานหนึ่ง ดูทันทีก็รู้ว่ามีอายุหลายสิบปี สงสัยเพราะกลอนประตูเสีย เลยเอาตะปูเหล็กตอกยึดไว้รอบด้าน หลิวอวี่เอื้อมมือไปดึงแรง ๆ สองสามที ประตูก็ไม่ขยับเลย
มุมทั้งสี่ของประตูไม้ถูกยึดด้วยแผ่นเหล็กหลายแผ่น แน่นหนามาก
เหลือแค่ประตูห้องด้านหลังเป็นทางเดียว
หลิวอวี่ใช้นิ้วสองนิ้วบีบ ๆ ถูเอาฝุ่นที่ติดปลายนิ้วออก
แล้วสำรวจรอบ ๆ ประตูอย่างละเอียดอีกรอบ ข้างบนมีฝุ่นบาง ๆ เคลือบอยู่เต็มไปหมด ไม่มีร่องรอยที่คนมาแตะต้องแม้แต่นิดเดียว
“ประตูบานนี้ไปทางไหนครับ” สุดท้ายหลิวอวี่หันไปมองผู้อำนวยการจินแล้วถามขึ้นลอย ๆ
ผู้อำนวยการจิน: “อ๋อ ห้องนี้แต่เดิมทะลุถึงห้องข้าง ๆ พอมาปรับปรุงใหม่ก็ปิดตายประตูตรงกลาง ทำเป็นห้องเดี่ยวไปเลยครับ”