กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พิราบงง
ตอนที่ 332 เซียวเฉินซั่ว นี่แหละชื่อจริงของเจ้า
ไม่กี่อึดใจ อาเตียวก็หิ้วปิ่นโตกลับมา ข้างในมีบะหมี่เนื้อชามใหญ่สองชาม หอมฟุ้งไปหมด
“ลุงอู๋ บะหมี่มาแล้ว! ข้าขอเนื้อเพิ่มจากเถ้าแก่มาให้อีก...”
แต่พูดยังไม่ทันจบ เชียนจื่อก็วิ่งหน้าตั้งมาหยุดอยู่ตรงหน้าเขา
“เฉินซั่ว! เจ้าจริงๆ ใช่ไหม ให้พี่สาวดูหน่อยสิ”
พูดจบ เชียนจื่อก็ประคองหน้าอาเตียวไว้ มองเหมือนมองลิง จับหัวเขาหันขวาทีหันซ้ายที
อาเตียวงงเป็นไก่ตาแตก หันไปมองจ้าวเซวียนเอ๋อร์กับเยว่ไป่ชวน หวังจะให้ช่วยอธิบาย แต่สองคนนั้นไม่พูดอะไรสักคำ ยืนยิ้มแฉ่งดูสนุกอยู่ข้างๆ
เชียนจื่อเพ่งมองอยู่นาน สุดท้ายก็ปล่อยมือจากหน้าอาเตียว
น้ำตาคลอเบ้าอยู่ในดวงตานาง แต่มุมปากกลับยกยิ้มอย่างอบอุ่น