เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พิราบงง
ตอนที่ 153 จากกลางฤดูร้อนสู่ปลายฤดูร้อน (ภาคต้น)
ท่านเหรินเซียวเหยากับทุกคนเดินออกมาจากห้องของอาเตียว ตอนนั้นก็เที่ยงวันแล้ว
จากนั้นทุกคนก็ผลัดกันใช้ท่าที่เก่งที่สุดโจมตีเจ้าก้อนเหล็กเล็ก ๆ นั่น แต่ไม่ว่าจะฟันด้วยกระบี่ ทุบด้วยหมัด หรือใช้ทั้งปราณแกร่งกับปราณกระบี่ ก็ทำให้มันเสียหายแม้แต่นิดเดียวไม่ได้
ในเมื่อเป็นแบบนี้ ก็คงต้องให้ท่านเหรินเซียวเหยาพาเจ้าก้อนเหล็กเล็ก ๆ นี่ไปมหาขุนเขาหิมะเทียนหลงแล้ว
ท่านเหรินเซียวเหยาไม่รีรอ หลังบอกกล่าวกับทุกคนสั้น ๆ ก็ออกเดินทางทันที
ส่วนไต้ซือจื้อคงกับคนอื่น ๆ เลือกอยู่ที่หุบเขากุยซวีต่ออีกสักสองสามวัน
ถึงอย่างไรท่านเหรินเซียวเหยาก็บอกไว้แล้วว่า หลังจากแพร่ข่าวเรื่องก้อนเหล็กเล็ก ๆ ออกไป พวกอู๋เต้าสือซานกุ่ยอาจจะไม่กลับมาที่หุบเขากุยซวีอีกก็ได้ แต่ถ้าพวกมันกลับมาจริง ๆ การมีพวกเขาทั้งห้าคนอยู่ด้วยก็ยังพอสู้ได้
ส่วนคนจากสำนักอื่น ๆ ก็ทยอยกลับกันตั้งแต่เช้าแล้ว คนที่รีบร้อนที่สุดคงหนีไม่พ้นเยียนปู้ฝาน