เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พิราบงง
ตอนที่ 152 สถานที่ที่ปลอดภัยที่สุด
“พวกเจ้านี่เก่งกันจริง ๆ นะ ดื่มกันไปดื่มกันมา ดันตกทะเลสาบกันหมด! ความสามารถนี่มันอะไรกันเนี่ย!”
จ้าวเซวียนเอ๋อร์กลับจากสุสาน ก็เห็นอาเตียวกับพวกแล้ว
ทั้งสามคนก้มหน้าหงอยเหมือนเด็กทำผิด ยืนอยู่ตรงหน้าจ้าวเซวียนเอ๋อร์ที่กำลังโกรธจัด
จ้าวเซวียนเอ๋อร์เท้าเอว พูดอย่างโมโหว่า “ถ้าไม่มีใครเจอพวกเจ้าเร็ว ป่านนี้ตอนฝังศพเช้านี้คงมีคนเพิ่มอีกสามคน แล้วทุกคนก็ต้องมาร่วมงานศพพวกเจ้าแล้ว!”
อาเตียวกับอีกสองคนรีบพูดพร้อมกัน “ขอโทษ พวกเราผิดไปแล้ว...”
เจียงเฉิงเต้าพึมพำเสียงเบาอย่างอดไม่ได้ “อาเตียวโดนดุ ข้าเข้าใจ เฉินเสี่ยวเตาโดนสั่งสอนก็พอเข้าใจได้ แต่เหตุใดข้าถึงโดนหางเลขไปด้วยล่ะ?”
ใครจะคิดว่าคราวนี้หูของจ้าวเซวียนเอ๋อร์จะดีเป็นพิเศษ นางหันขวับไปจ้องเจียงเฉิงเต้าทันที “หืม? เมื่อกี้เจ้าพูดว่าอะไรนะ?”