เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พิราบงง
ตอนที่ 20 เป็นเครื่องบรรณาการ ทั้งสามหนีออกจากเมืองผิงอัน
หลังเฉินเสี่ยวเตาจากไป อาเตียวกับจ้าวเซวียนเอ๋อร์ก็ออกจากโรงเตี๊ยม มุ่งหน้าไปค้นหาทางตะวันตกของเมืองผิงอัน
ผู้คนบนถนนยังคงมองพวกเขาด้วยสายตาระแวง ทำให้อาเตียวกับจ้าวเซวียนเอ๋อร์รู้สึกอึดอัดอยู่บ้าง
เดินไปได้พักหนึ่ง จ้าวเซวียนเอ๋อร์ก็ขยับเข้าใกล้อาเตียวแล้วพูดเสียงเบา “เจ้าทึ่ม เจ้าเห็นเหมือนข้าหรือเปล่า”
“ตั้งแต่เราเข้ามาในเมืองผิงอันจนถึงตอนนี้ นอกจากขอทานสาวคนนั้นแล้ว เหมือนจะไม่เห็นหญิงสาวคนอื่นอีกเลย”
อาเตียวกวาดตามองรอบ ๆ ก็เป็นอย่างที่จ้าวเซวียนเอ๋อร์ว่า บนถนนมีแต่หญิงชรากับผู้ชาย แทบไม่เห็นหญิงสาวเลย
เรื่องนี้แปลกมาก หรือว่าหญิงสาวในเมืองนี้ไม่ได้รับอนุญาตให้ออกมากันนะ
“เราไปถามใครสักคนกันเถอะ” อาเตียวเสนอ
ทั้งสองเดินไปหยุดหน้าร้านผลไม้ “สวัสดีขอรับ พวกข้ามีเรื่องอยากถามสักหน่อย”
เจ้าของแผงผลไม้เป็นหญิงชราที่ดูใจดี แต่พอได้ยินอาเตียวพูด นางก็ส่ายหน้าทันที “ข้าไม่รู้อะไรทั้งนั้น พวกเจ้าอย่าถามข้าเลย”