เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พิราบงง
ตอนที่ 19 ขอทานหน้าประตูโรงเตี๊ยมในเมืองผิงอัน
จะเรียกเมืองผิงอันว่าเมืองก็ไม่เชิง เหมือนหมู่บ้านใหญ่หน่อยมากกว่า แถมยังเล็กกว่าเมืองลั่วเฟิ่งด้วยซ้ำ
พออาเตียว จ้าวเซวียนเอ๋อร์ และเฉินเสี่ยวเตาเดินเข้าเมืองผิงอัน ก็เรียกสายตาคนบนถนนให้หันมามองทันที
แต่ละคนมองไปคนละทาง บ้างมองอาเตียว บ้างมองเฉินเสี่ยวเตา แต่ส่วนใหญ่มองจ้าวเซวียนเอ๋อร์ไม่วางตา
จ้าวเซวียนเอ๋อร์สวยโดดเด่นเหนือใคร ไม่ว่าจะไปที่ไหนก็เป็นจุดสนใจเสมอ อีกทั้งนางก็ดูเหมือนจะชินกับสายตาคนอื่นแล้ว ตามปกติจึงไม่น่าจะมีปฏิกิริยาอะไรมาก
แต่ครั้งนี้นางกลับรู้สึกแปลก ๆ
นางสังเกตว่านอกจากความตะลึงกับความสงสัยที่เกิดจากความงามของนางแล้ว สายตาคนที่เดินผ่านยังมีอารมณ์บางอย่างที่ลึกกว่านั้นปนอยู่ด้วย
มันเป็นความสงสัย คล้ายกับว่าคนพวกนี้คิดว่าจ้าวเซวียนเอ๋อร์ไม่ควรมาอยู่ที่นี่ แต่สุดท้ายนางก็กลับโผล่มาจนได้
นอกจากนั้น ในแววตาพวกเขายังมีความรู้สึกบางอย่างที่สังเกตได้ยาก แต่จ้าวเซวียนเอ๋อร์ก็นึกไม่ออกว่าเป็นอะไร
จ้าวเซวียนเอ๋อร์ขมวดคิ้วนิด ๆ แล้วพูดกับอาเตียวและเฉินเสี่ยวเตาเสียงเบา “ข้ารู้สึกว่าคนที่นี่ดูแปลก ๆ นะ”