กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 146
"เหล่าเฉิง มีเรื่องดีอะไรใหญ่โตหรือ ถึงได้ทำหน้าทำตาแบบนั้น หรือว่าที่ดินแปลงข้างศูนย์กลางนั่นอนุมัติให้คุณแล้ว"
เพื่อนครุ่นคิดอยู่นาน ไม่ว่าจะคิดอย่างไรก็รู้สึกว่ามีแค่เรื่องนี้เท่านั้นที่จะทำให้เหล่าเฉิงดีใจได้ขนาดนี้
ที่ดินแปลงนั้นถือเป็นแปลงงามทรงคุณค่าราคาแพงลิบลิ่วเชียวหนา
"ไม่ใช่หรอก ไว้เรื่องสำเร็จเรียบร้อยแล้วฉันค่อยบอกนายละกัน"
ประธานเฉิงมักจะเป็นคนที่ไม่เคยเอ่ยปากพูดถึงเรื่องใดก่อนที่มันจะสำเร็จลุล่วง เพื่อนฝูงต่างก็คุ้นเคยกับนิสัยนี้ดี
หลังจากฮวาโยววางสายสนทนา เธอก็ขมวดคิ้วเล็กน้อยแล้วเอนกายพิงหัวเตียง
ทังหว่านไม่เคยเห็นสีหน้าของอาจารย์แย่ขนาดนี้มาก่อนเลย
ใบหน้าขาวซีดราวดิมหิมะ ปลายเรียวนิ้วสั่นเทาเล็กน้อย ทว่ายังมีประกายความมีชีวิตชีวาหลงเหลืออยู่ในดวงตาคู่นั้น
เธอยื่นน้ำอุ่นที่กำลังส่งไอความร้อนปริ่มแก้วไปจรดริมฝีปากของฮวาโยว