บทที่ 60

บทที่ 60

"นี่... นี่เอามาจากไหน?"

สหายเสี่ยวเจิ้งเพิ่งจะซดเข้าไปอึกเดียว แววตาก็ฉายประกายเจ้าเล่ห์ออกมาทันที

ก่อนจะถูกผู้เป็นพ่อตบเข้าที่หลังฉากใหญ่ ความเจ้าเล่ห์หายวับไปกับตาจนไม่เหลือแม้แต่น้อย

"ให้ดื่มก็ดื่ม อย่าพูดมากน่ารำคาญ!"

สหายเจิ้งเวยไม่มีความอ่อนโยนใด ๆ ให้ลูกชายเลยสักนิด "แกขัดจังหวะการกินข้าวของฉันหมด"

สหายเสี่ยวเจิ้งคุ้นชินเสียแล้ว แถมยังนั่งลงตรงเก้าอี้ข้างพ่อของตนอย่างเงียบ ๆ แล้วดื่มด่ำกับมื้อค่ำอย่างตั้งใจ

จนกระทั่งโจ๊กฟักทองอุ่น ๆ ลงท้องไป สหายเสี่ยวเจิ้งกล้าสาบานเลยว่า ชาติทั้งชาติเขาไม่เคยซดโจ๊กด้วยความหิวโหยขนาดนี้มาก่อน!

"ยังมีอีกไหม?"

สหายเจิ้งเวยตอบ "หมดแล้ว ไสหัวไปซะ"