บทที่ 20

บทที่ 20

เมื่อคำนี้หลุดออกมา ก็จุดชนวนบรรยากาศที่เงียบสงบในตอนแรกทันที

คนแรกที่กระโดดออกมาคือคุณยายหวางที่อยู่ใกล้เขาที่สุด ราวกับอยากจะถอยห่างออกไปสักแปดร้อยเมตรพร้อมกับขีดเส้นกั้นทางช้างเผือกไว้ "พูดจาเหลวไหล! ฉันไม่เคยพูดอะไรแบบนั้นสักหน่อย ฉันน่ะเชื่อมั่นในตัวเถ้าแก่น้อยอย่างเหนียวแน่นเลยนะ น้ำนี่ดีจะตายไป! ยายแก่คนนี้ดื่มมาตั้งหลายวันแล้ว ไม่เคยมีอาการรู้สึกไม่สบายแม้แต่น้อย อาการปวดหัวที่เป็นเรื้อรังมาหลายปีก็ดีขึ้นตั้งเยอะ"

นี่คือความในใจ

ก่อนหน้านี้ยังไม่ทันได้ก้าวออกไป เถ้าแก่น้อยก็กลับมาเสียก่อน

คุณยายหวางฟังชายหน้าตาเจ้าเล่ห์คนนี้พ่นคำพูดใส่ร้ายป้ายสีเถ้าแก่น้อยและโฮมสเตย์มาซะยืดยาว โทสะในใจก็พุ่งปรี๊ดจนกดไว้ไม่อยู่แล้ว

เธอใช้ชีวิตอยู่ที่โฮมสเตย์แห่งนี้อย่างมีความสุขเหลือเกิน หลายปีมานี้ นี่คือช่วงเวลาที่มีความสุขที่สุดของเธอแล้ว

หลับสบาย กินดี ดื่มดี เล่นสนุก

โฮมสเตย์หงส์เพลิงดีงามไปหมดทุกอย่างจริงๆ

เธอไม่มีวันยอมให้ใครมากล้าหาญรังแกโฮมสเตย์ และไม่มีวันยอมให้ใครมารังแกเถ้าแก่น้อยเด็ดขาด