บทที่ 19

บทที่ 19

เรื่องที่คิดไม่ตกมาทั้งคืนคิดจนปรุโปร่งแล้ว เสี่ยใหญ่จึงเอ่ยทักทายเถ้าแก่น้อย มือหนึ่งถือถังน้ำพุวิญญาณเต็มเอี๊ยด อีกมือถือแก้วน้ำอัดลมแตงโมแก้วใหญ่ เดินกลับห้องไปถกเถียงกับคุณปู่ของตัวเองด้วยความอิ่มอกอิ่มใจ

ฮวาโยวไม่ได้มีวิชาอ่านใจ ย่อมไม่รู้ว่าในใจของเสี่ยใหญ่กำลังคิดอะไรอยู่

ผ่านไปไม่นาน ครัวเล็กก็เริ่มมีคนต่อแถวยาวเหยียด

"เอ๊ะ ทำไมตรงนี้คนเยอะจัง มาทำอะไรกันน่ะ"

ลูกค้าที่เพิ่งเช็คอินเข้ามาใหม่เมื่อวานทำหน้ามึนงงเดินมาต่อแถวตามคนอื่นอยู่ข้างหลัง มองแถวยาวเหยียดเบื้องหน้าด้วยความสงสัยใคร่รู้

"คนมาใหม่สินะ มาต่อแถวตักน้ำน่ะสิ"

คุณป้าผู้สูงอายุแถวหน้าในมือประคองแก้วน้ำขนาดมหึมาเอาไว้ใบหนึ่ง

ลูกค้ารายใหม่ยังไม่หายตกใจ ก็เห็นคนทยอยเดินอืดอาดลงมาจากชั้นบนแล้วมาต่อแถวต่อจากเขา ในมือก็ประคองแก้วน้ำขนาดใหญ่ยักษ์ไม่แพ้กันเลยสักนิด