กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 396 บทสรุป สานวาสนาเดิมอีกครั้ง (3)
ภายในเรือนน้อยของอวี้หรง ยาเกอกำลังจิบชา พูดคุยสัพเพเหระกับแม่นมกุ้ย พลางรออวี้หรงมาอย่างเงียบ ๆ
ทันใดนั้นประตูก็เปิดออก กลับเห็นจื่อเกอยืนอยู่ตรงประตูด้วยใบหน้าบึ้งตึง
“อ้าว ไหนบอกว่าจะไปเรียกลูกเขยมาหรือ เหตุใดกลับมาด้วยสีหน้าเช่นนี้เล่า?”
ยาเกอกำลังอารมณ์ดี จึงไม่ได้สังเกตความผิดปกติของจื่อเกอ แต่ถานลู่ที่ยืนอยู่ข้าง ๆ สังเกตเห็นความไม่ชอบมาพากลตั้งนานแล้ว โดยเฉพาะเมื่อเห็นอวิ่นหลิวยืนหอบหายใจอยู่ด้านหลังหูหลุนจื่อเกอ ในใจก็พลันเข้าใจเรื่องราวทั้งหมดขึ้นมา
ดูท่า ท่านอ๋องคงรู้อะไรบางอย่างแล้วกระมัง
การคาดเดาที่แวบผ่านไปทำให้ถานลู่รู้สึกสับสนยิ่ง เขาเผลอกำด้ามกระบี่แน่นขึ้น แล้วหยัดยืนตัวตรง
“อวี้หรงอยู่ที่ใด”