เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 388 ดอกไห่ถังยังคงเดิม (4)
แม้หว่านชุนจะบาดเจ็บสาหัส แต่นางก็จำต้องฝืนร่างที่เต็มไปด้วยบาดแผลทำงาน เพราะฐานะของตน อวี้หนิงเดิมคิดว่าในเมื่อออกจากสวนไปแล้ว เรื่องนี้ก็ไม่ใช่สิ่งที่นางจะเข้าไปยุ่งได้ อย่างไรเสียนางก็ช่วยชีวิตแม่หนูน้อยคนนี้ไว้แล้ว นับว่าทำสุดกำลังแล้ว
ใครจะรู้ว่าสาวใช้ตัวน้อยคนนี้กลับแตกต่างจากผู้อื่นอย่างยิ่ง ทั้งที่เรือนแห่งนี้เงียบเหงา แต่นางกลับชอบมาที่นี่นัก ทุกสามวันห้าวันยังนำขนมหรืออาหารเลิศรสมาให้ อวี้หนิงเริ่มแรกยังคอยปฏิเสธ เพราะไม่อยากให้หว่านชุนถูกสาวใช้เรือนใหญ่กลั่นแกล้งเพียงเพราะสนิทสนมกับตน แต่เมื่อวันเวลาผ่านไป ท่าทีที่หว่านชุนมุ่งมั่นภักดีอย่างไม่เปลี่ยนใจ ก็ทำให้อวี้หนิงเลิกคิดจะรักษาระยะห่าง
ในเมื่อเจ้าตัวเองยังมิได้ใส่ใจ หากนางยังคอยบ่ายเบี่ยงต่อไป ก็คงดูเป็นคนใจแคบเกินไปจริง ๆ