เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 371 เผชิญหน้าด้วยอาวุธสั้น (1)
บางคนคงรู้สึกประหลาดใจ อารามซานชิงที่จริงเป็นอารามแม่ชี เหตุใดจู่ ๆ จึงมีพระลามะโผล่มาที่นี่ ทั้งดูแล้ววรยุทธ์ยังล้ำเลิศยิ่ง
ที่จริงช่วงเวลาที่เขาปรากฏตัวตรงกับเวลาที่องค์ชายสี่ถอนกำลังคุ้มกันพอดี กล่าวอีกอย่างก็คือ ตอนนั้นองค์ชายสี่ถอนคนคุ้มกันออกไป ไม่ใช่เพื่ออำนวยความสะดวกให้ผู้คนและเปิดทางให้คนชั้นต่ำเข้ามาทำร้ายอวี้หนิงจนเสียชีวิต แต่เป็นการจัดวางยอดฝีมือผู้มีตบะสูงไว้คอยเฝ้าอยู่ข้าง ๆ ดูแล้วทุกสิ่งที่เขาทำล้วนมีเจตนาแอบแฝง คล้ายต้องการจับใครบางคน
เพียงแต่คนที่กำลังคุกเข่าอยู่ในโถงอย่างหมดสภาพนี้ ย่อมไม่ใช่คนที่เขาต้องการจับ
“…เจ้าเป็นคนจากเมืองชั้นใน”
องค์ชายสี่กวาดมองชายผู้นั้นอย่างมั่นใจยิ่ง
คนที่คุกเข่าอยู่เบื้องล่างได้ยินเช่นนั้น ร่างพลันสั่นสะท้าน เงยหน้ามององค์ชายสี่วูบหนึ่ง เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายก็กำลังจ้องตนอยู่ จึงรีบก้มหน้าลงอีกครั้ง