กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 351 พบกันบนทางแคบ (6)
ก่อนถึงเทศกาลไหว้พระจันทร์ ดวงจันทร์สุกสกาวก็กลมเต็มดวงมาหลายวันแล้ว
ทว่าในทุกค่ำคืน มันกลับเป็นจันทร์สีแดง
เวลานี้หว่านโหรวนอนอยู่บนเก้าอี้เอน ฉยงเอ๋อร์ปรับองศาเก้าอี้ให้เล็กน้อย เพื่อให้นางมองเห็นจันทร์เพ็ญกลางฟ้าได้ แม้จะนั่งอยู่ในระเบียงคด
มุมปากของนางยกยิ้มบาง ๆ ดวงตาหรี่ลงเล็กน้อย จับจ้องท้องฟ้ายามราตรีไม่วางตา เพ่งพินิจจันทร์สุกสว่างสีขาวนวลราวกับละโมบ
“ฮูหยินหว่าน ท่านนั่งพักตรงนี้ก่อนนะเจ้าคะ ฉยงเอ๋อร์จะไปจัดของให้นายน้อยหน่วนตง”