กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 335 ความจริงกระจ่าง (3)
คืนนั้นยามจื่อ อวิ่นหลิวซินมาถึงเรือนลืมทุกข์ตรงเวลา ไม่เร็วกว่าหรือช้ากว่าแม้แต่น้อย
“ฮ่า ๆ ท่านต้าป๋ยเล่อ ในที่สุดก็มาถึงแล้วหรือ?”
นายน้อยดูเหมือนเพิ่งตื่นจากฝัน เพียงสวมเสื้อตัวบางแล้วเดินออกมาจากห้องด้านในอย่างเกียจคร้าน ด้านหลังมีอูที่ไม่พูดไม่จาติดตามมาด้วย
ตั้งแต่อูเข้ามาในห้อง อวิ่นหลิวซินก็จ้องมองเขาตลอด มองคนแล้วก็ยังมองกระบี่ของเขา
“ดื่มชาหรือไม่? นี่คือชาจวินซานเข็มเงินชั้นดี พอดื่มแล้วช่วยให้สดชื่น”
นายน้อยยิ้ม แล้วลิ้มรสชาที่มีรสหวานปนขมอย่างละเมียดละไม
“ในเมื่อดื่มชาเพื่อให้สดชื่น เหตุใดถึงเลือกเวลาค่ำมืดเช่นนี้?”