กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 333 ความจริงปรากฏกระจ่าง (1)
ฝนที่ตกหนักติดต่อกันหลายวันทำให้เรือนลืมทุกข์ซึ่งเคยมีดอกไม้งามสะพรั่ง กลายเป็นภาพร่วงโรยอ้างว้าง มีเพียงกลีบดอกไม้ร่วงหล่นไร้ผู้ใดอาลัย
นายน้อยยืนไพล่หลัง มองกลีบดอกไห่ถังที่กระจัดกระจายอยู่ทั่วเรือนอยู่นานไม่ละสายตา ทว่าในดวงตาไม่มีแววอาลัยแม้แต่น้อย ราวกับกำลังมองการผลัดเปลี่ยนฤดูกาลและการหมุนเวียนของกลางวันกลางคืนอย่างเฉยชา