เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 319 พบสหายเก่าอีกครา (4)
หลังจากฝ่านอินกล่าวลาและออกจากเรือนพักอีกหลัง วันคืนอันแสนราบเรียบก็ผ่านไปอีกหนึ่งวันหนึ่งคืน ในคืนก่อนครบกำหนดสองวัน หว่านโหรวกับพี่อวิ๋นก็กลับมานั่งประจันหน้ากันที่โต๊ะ จิบชาและสนทนาสัพเพเหระ ปล่อยความหนาวเหน็บของฤดูหนาวให้อยู่ภายนอกเรือน
“หึ ๆ เจ้ามีเรื่องอยู่”
พี่อวิ๋นยิ้มพลางยกชาขึ้นจิบ กล่าวอย่างมั่นอกมั่นใจยิ่งแล้วชี้หว่านโหรวเบา ๆ หว่านโหรวชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหัวเราะอย่างเบิกบาน
“ในชาตินี้ของข้า เพียงได้มีสหายรู้ใจเช่นพี่สาว ข้าก็พอใจแล้ว”
ได้ฟังหว่านโหรวพูดอย่างปล่อยวางเกินไป พี่อวิ๋นก็หุบยิ้มลงเล็กน้อย แล้วเหลือบมองหว่านโหรว
“คำพูดหยอกเย้าเช่นนี้ของเจ้าออกจะเกินไปสักหน่อย”
“หึ ๆ พี่สาวสั่งสอนได้ถูกต้องแล้ว”
หว่านโหรวเพียงยิ้มรับ ไม่ได้อธิบายอะไรเพิ่มเติม
“คราวก่อนเจ้ายังไม่ได้เล่าเรื่องของเจ้ากับฝูเซิงให้ข้าฟังเลยนี่ วันนี้มีเพียงพี่น้องสองคน จะเล่าให้ข้าฟังสักหน่อยได้หรือไม่?”