กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 316 พบสหายเก่า (1)
ในตรอกเล็ก ๆ แห่งหนึ่งของเมืองชั้นใน รถม้าแล่นไปอย่างราบรื่นและรวดเร็ว ภายในรถมีโฉมงามวัยแรกรุ่นนั่งอยู่ แม้เพียงแต่งแต้มคิ้วบาง ๆ ก็ยังงามล่มเมือง ยามนี้นางพิงอยู่ข้างหน้าต่าง ไม่รู้กำลังคิดสิ่งใด คิ้วที่ขมวดแน่นเผยให้เห็นความกลัดกลุ้มในใจ
“แม่นางฝานอิน ถึงจวนอ๋องแล้วขอรับ”
สารถีแหวกม่านรถขึ้นเล็กน้อยจากด้านนอก รอคอยด้วยความนอบน้อม
โฉมงามก้าวลงจากรถม้าอย่างอ่อนช้อย ก่อนเข้าประตูจวนอ๋อง นางก็แย้มยิ้มงดงาม
“ขอบคุณท่านลุง”
จากนั้นนางจึงค่อย ๆ เดินเข้าไปในจวนอ๋อง
สารถีวัยกลางคนผู้ผ่านพ้นวัยหนุ่มมาชะงักไป ใบหน้าปรากฏรอยยิ้ม ก่อนถอนหายใจอย่างสะท้อนใจ