กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 286 ใจอ้อไผ่ ใครเล่าหยั่งถึง (7)
ครั้นดื่มยาจนหมดถ้วย ราตรีก็ล่วงลึกแล้ว
อวิ่นหลิวยื่นชามเปล่าให้ซิ่งเอ๋อร์ สายตาจับอยู่ที่อวี้หนิงไม่เคยละไป
เมื่อเห็นว่าซิ่งเอ๋อร์ช่วยจัดการให้อวี้หนิงเรียบร้อยแล้ว เขาจึงเอ่ยปาก
“เอาละ ข้าควรกลับแล้ว จำไว้ให้ดี ต้องบำรุงร่างกายให้หายดี”
เจ้าป่วยกระเสาะกระแสะอยู่เช่นนี้ คิดว่าข้าจะไม่ปวดใจหรือไร?
ครั้นอวิ่นหลิวลุกขึ้นยืน อวี้หนิงจึงนึกได้ว่าบนกายยังมีเสื้อคลุมของเขาอยู่ นางกำลังจะถอดออก แต่อวิ่นหลิวกลับคล้ายมีดวงตางอกอยู่ด้านหลัง