กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 256 รักยากเลือน ความจริงยากค้น (5)
อวิ๋นหลิวชะงัก เก็บหยกห้อยเอวครึ่งชิ้นนั้นกลับเข้าอกเสื้อเงียบ ๆ สีหน้าก็เคร่งขรึมขึ้นไม่น้อย
“เหตุใดจู่ ๆ จึงนึกอยากรู้ข่าวของคนผู้นั้นขึ้นมา?”
อวี้หนิงกัดริมฝีปาก ใคร่ครวญอยู่ครู่ใหญ่จึงตอบ
“เพราะมีคนอยากรู้”
แววประหลาดใจสายหนึ่งปรากฏขึ้นในดวงตาอันสงบนิ่งของอวิ๋นหลิว แม้อวี้หนิงมิได้กล่าวออกมาตรง ๆ แต่ความรู้ใจระหว่างเขากับนางก็ทำให้เขาเข้าใจแล้ว
“อืม… ในเมื่อก้าวออกมาแล้ว เรื่องภายในนั้นก็อย่าได้รับรู้จะดีกว่า ทางที่ดีคืออย่าเกี่ยวข้องกันอีกเลย”
คำพูดของอวิ๋นหลิวทำให้อวี้หนิงยิ้มขื่นคราหนึ่ง