กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 248 ใครหวนรำลึกถึงน้ำตาของคนเก่า (2)
ค่ำคืนนั้น ขณะที่หอหอมและหอนางโลมทั้งหลายทั่วย่านปาต้าหูถงเริ่มเปิดกิจการ อวี้หนิงก็พาผู้คุ้มกันจวนหนุ่มคนหนึ่งกับหลิงซูไปยังหอเฝ้าคอยท่าน เพิ่งถึงหน้าประตูก็ถูกคนเฝ้าประตูของหอเฝ้าคอยท่านขวางไว้ทันที
“คุณชายน้อย” คนเฝ้าประตูทำราวกับเผชิญศัตรูตัวฉกาจ ทั้งขวางทางนางและก้มคำนับคารวะไปด้วย
อวี้หนิงแอบขำ การฝึกของหอเฝ้าคอยท่านช่างรอบคอบนัก ไม่ว่านางจะปลอมเป็นชายหรือหญิงก็ถูกจับได้คาหนังคาเขา ไม่มีโอกาสแอบปะปนเข้าไปเลยสักนิด แต่วันนี้นางไม่ได้มาเล่นสนุก การค้าสำคัญกว่า อวี้หนิงกระแอมเบา ๆ กดรอยยิ้มที่มุมปากลง แล้วขมวดคิ้วเล็กน้อย แสดงสีหน้าไม่พอใจอย่างยิ่ง
“พวกเจ้าหมายความว่าอย่างไร?”