เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 225 นกกาเหว่าร่ำโลหิต (9)
“มีคนกระโดดลงสระ!”
เสียงร้องตกใจดังกรีดผ่านท้องฟ้ายามราตรีอันเงียบสงบของเรือนพักอาซูเค่อ ไม่นานนัก บ่าวชายหลายคนก็รีบร้อนวิ่งมา เมื่อเห็นสตรีในสระจมมิดลงไปแล้วและกำลังจะจมหาย พวกเขาที่ว่ายน้ำเป็นก็พากันกระโดดลงน้ำตูม ๆ ทั้งที่ยังไม่ทันได้ถอดเสื้อผ้า
อาปู้ทัวเพิ่งระบายความใคร่เสร็จ ยังหลับใหลอยู่ในห้วงฝัน พอได้ยินเสียงอึกทึกจากสวนดอกไม้จึงงัวเงียลุกขึ้นนั่งอย่างหงุดหงิด
“เค่อฉา! เค่อฉา!”
ไม่รู้เพราะเหตุใด ผู้ติดตามที่ปกติเรียกครั้งเดียวก็ขานรับ กลับใช้เวลานานกว่าจะวิ่งหน้าตาตื่นเข้ามา
“นายท่าน มีเรื่องใดหรือ?”
เค่อฉาไม่สนใจว่าตนหอบหายใจจนเหนื่อยแทบขาดใจ รีบคุกเข่าลง สายตาเหลือบเห็นสตรีที่ยังนอนอยู่ด้านในและยังไม่ลุกขึ้น กลิ่นอายคลุมเครืออันหลงเหลือจากความสำราญก่อนหน้านี้อบอวลอยู่ในห้อง ทำให้เค่อฉายากจะมองข้าม
“ข้างนอกเสียงดังอะไรกันนัก?”
อาปู้ทัวถามอย่างไม่ใส่ใจ เห็นได้ชัดว่ายังตื่นไม่เต็มตา