กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 219 เสียงนกคูร่ำไห้โลหิต (3)
นายน้อยคิดว่า เมื่ออวี้เฟิงได้รับแผ่นกระดาษใบนั้นก็คงรีบรุดมาทันที ใครจะรู้ว่าท่านเป้ยเล่อผู้ปกติเขามองว่าหุนหันพลันแล่นผู้นี้กลับอดทนรอจนถึงกลางวันของวันถัดไปจริง ๆ
“โอ้ เมื่อคืนพลิกไปพลิกมานอนไม่หลับเลยกระมัง?” พอเห็นอวี้เฟิงหน้าบึ้งเดินเข้ามา นายน้อยก็เริ่มใช้วาจาเชือดเฉือนอีกครั้ง เขาชงชาชั้นเลิศกาใหญ่ นั่งดื่มอย่างสบายใจอยู่บนที่นั่งประธานเพียงลำพัง ไม่สนใจด้วยซ้ำว่าแขกจะมองชาอย่างกระหายหรือไม่
ปัง!