กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 212 ใจเจ้าดั่งใจข้า (11)
เนื่องจากจำนวนม้าลดลงอย่างหนัก อีกทั้งผู้บาดเจ็บก็มีจำนวนไม่น้อย กองกำลังของอวิ่นหลิวจึงเปลี่ยนวิธีเดินทาง ลูกน้องที่ไม่ได้รับบาดเจ็บแบกเกลือ ส่วนม้าก็มอบให้สหายที่บาดเจ็บนั่ง กองกำลังเดินหน้าไปบนทางเดินเล็ก ๆ อย่างยากลำบาก แม้แต่อวิ่นหลิวที่นำขบวนอยู่ก็ยังรู้สึกเหนื่อยล้า
อวี้หนิงเห็นมือที่จับบังเหียนแน่นของเขามีเหงื่อซึม จึงขมวดคิ้วมองเขา
“ถ้าเรี่ยวแรงไม่ไหว ก็พักสักครู่เถิด”