กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 195 ความคับแค้น (17)
เมื่อเห็นคนทั้งสองทะยานเข้ามาพร้อมกัน ปู้ทัวก็อดตกใจไม่ได้ เขาไม่ใช่ไม่เคยประมือกับกระบวนท่าของคนทั้งสองมาก่อน ครั้งนั้นแค่ผู้หญิงคนเดียวเขาก็รับมือแทบไม่ไหว ยิ่งไม่ต้องพูดถึงตอนนี้ที่มีถึงสองคน แต่เมื่อเห็นแม่นางเสิ่นอยู่ข้างหลัง กำลังควบรถม้าอย่างไม่คิดชีวิตมุ่งสู่เมืองชั้นใน เขาย่อมต้องต้านไว้ให้นานที่สุด เมื่อคิดได้ดังนั้น ปู้ทัวก็ยืนหยัดมั่นคงในท่าม้า ยกดาบโค้งขึ้นขวางไว้เบื้องหน้า เตรียมรับการโจมตีอันเฉียบคมรุนแรงนี้
เป็นดังคาด ทันทีที่คนชุดดำซัดลูกบอลแพรปักติดกระดิ่งออกมา ดาบโค้งของปู้ทัวก็สั่นสะเทือนแล้วสั่นสะเทือนอีก เพื่อสลายแรงกระแทกนี้ ปู้ทัวจำต้องถอยหลังไปหลายก้าว