เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 185 ความคับข้องใจ (7)
วันที่ 14 เดือน 6 หากเป็นวันธรรมดาก็คงไม่ใช่วันที่ควรค่าแก่การจดจำ แต่วันที่ 14 เดือน 6 ของปีนี้กลับไม่เหมือนเดิม
อย่างน้อยสำหรับอวี้หนิงแล้ว มันช่างแตกต่างอย่างยิ่ง
ซิ่งเอ๋อร์พบว่าคุณหนูตื่นมาก็ยิ้มแย้มตั้งแต่ลืมตา ไม่ขมวดคิ้วครุ่นคิด ไม่กินข้าวอย่างหมดอารมณ์รื่นรมย์พลางคิดเรื่องอื่นอีก สรุปแล้วดูร่าเริงผ่อนคลาย ราวกับเป็นเด็กสาวไร้กังวลคนหนึ่ง ซิ่งเอ๋อร์ถอนหายใจ นึกไม่ถึงเลยว่าพลังแห่งความรักจะยิ่งใหญ่ถึงเพียงนี้
ที่จริงแล้วซิ่งเอ๋อร์ทายถูกเพียงครึ่งเดียว
ความสุขของอวี้หนิงครึ่งหนึ่งเป็นเพราะอวิ๋นหลิวมาเยือนจริง ๆ แต่ที่มากกว่านั้นคือนางภาคภูมิใจกับชัยชนะในการโต้คารมกับอวิ๋นหลิว และภูมิใจกับการที่เขายอมอ่อนข้อให้นางในบางแง่มุม ไม่ว่าการยอมอ่อนข้อนั้นจะมากหรือน้อย อย่างไรเสีย ในที่สุดนางก็เจาะกำแพงน้ำแข็งก้อนใหญ่นั้นเป็นช่องทางได้แล้ว เขายอมอ่อนข้อแล้ว
ยามนี้อวี้หนิงนั่งเบื่อหน่ายอยู่ข้างหน้าต่างในห้องนอน กรอบซี่หน้าต่างเป็นแบบเรือนสวนทางใต้ พอดีล้อมมุมสวนที่งดงามที่สุดในลานเล็กของอวี้หนิงไว้ ยามนี้นางนั่งแกว่งขาอยู่บนเก้าอี้ข้างหน้าต่าง มองสายน้ำใสที่ไหลเลียบกำแพงสีเทา พลางยิ้มเหม่อลอย