กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 183 ความน้อยใจ (5)
หลายวันนี้อวี้หนิงเดินเตร่อยู่ในหอห้ามหวนมาโดยตลอด จะเรียกว่าเดินเตร่ก็ไม่ถูกนัก ที่จริงนางกำลังนั่งบัญชาการอยู่ ช่วงนี้ซุ่นเทียนฝู่ส่งคนมาติดต่อกันหลายระลอก ทำให้หอห้ามหวนเปิดทำการค้าไม่ได้เลย เมื่ออวี้หนิงเห็นอวิ๋นซวงร้อนใจจนโรคเก่าทำท่าจะกำเริบ ร่างกายบอบบางของนางย่อมทนรับไม่ไหว จึงอาสารับหน้าที่หนักนี้ไว้เอง
ตามคำพูดของนาง นี่เป็นสิ่งที่นางเต็มใจทำ ทั้งยังเป็นเรื่องใหญ่ที่นางควรทำ เมื่อมีนางอยู่ สถานการณ์ที่โกลาหลวุ่นวายกลับสงบลงได้เช่นนี้ ทั้งที่ความจริงอวี้หนิงไม่ได้ทำอะไรเลย เพียงนั่งอยู่ในหอห้ามหวนทุกวันเท่านั้น