เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 181 ความน้อยใจ (3)
ภายในเรือนแยกของหอห้ามหวนชานเมืองหลวง จัดแต่งเป็นสวนเรือนแบบทางใต้ ผู้ไม่รู้เห็นเข้าคงนึกว่าเป็นภาพลวงตาดุจเมืองกลางทะเล หรือไม่ก็เผลอพลัดตกลงไปในดินแดนเซียนอันงดงามราวหมู่บ้านริมน้ำเจียงหนานแห่งนี้
พี่อวิ๋นกับหว่านโหรวนั่งอยู่ในศาลากลางทะเลสาบ กำลังเล่นหมากล้อมฆ่าเวลา ฉยงเอ๋อร์กำลังอุ่นน้ำอยู่ข้าง ๆ เตรียมชงชาให้เจ้านายทั้งสอง ดับไอหนาวของต้นฤดูใบไม้ผลิในอีกครู่ นางตั้งอกตั้งใจมองหมากที่เดินไปมา ทว่ายิ่งเล่นต่อก็ยิ่งดูไม่เข้าใจ ฉยงเอ๋อร์ขมวดคิ้วเบา ๆ อย่างเบื่อหน่าย ก่อนโปรยอาหารปลาในมือลงไปในสระน้ำใสสีมรกต ทันใดนั้นอาหารปลาชิ้นเล็กก็ทำให้เกิดระลอกคลื่นไม่กี่วง แล้วปลาหลีหางแดงจำนวนมากก็ไม่รู้มุดออกมาจากไหน พากันชูหัวมองฉยงเอ๋อร์ ดูมีจิตวิญญาณยิ่งนัก ฉยงเอ๋อร์เห็นแล้วก็ชอบใจ ความซุกซนพลันกำเริบ ความสนใจถูกปลาคาร์ปงดงามเย้ายวนเหล่านั้นดึงไปจนหมด