เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 180 ความน้อยใจ (2)
เฉี่ยวเอ๋อร์ร้องไห้สะอึกสะอื้น พลางเล่าต้นสายปลายเหตุทั้งหมด ที่แท้เดิมทีนางกำลังจะรีบไปทางประตูเล็ก แต่เพิ่งเดินไปได้ไม่กี่ก้าว สาวใช้น้อยคนหนึ่งก็เข้ามารั้งนางไว้ รีบบอกว่าฮ่วนซาตื่นแล้ว แต่เอาแต่ร้องว่าไม่สบาย เฉี่ยวเอ๋อร์กับฮ่วนซาเติบโตมาด้วยกันตั้งแต่เล็ก ทั้งยังเป็นสาวใช้ที่คอยปรนนิบัติประมุขหอรุ่นก่อนด้วยกัน ความผูกพันฉันพี่น้องย่อมลึกซึ้ง พอได้ฟังสาวใช้น้อยเล่า นางก็รีบตรงไปที่เรือนโดยไม่ทันคิดอะไร
พอเข้าไปในห้องก็เห็นฮ่วนซากำลังพยุงตัวอยู่ตรงขอบเตียง อาเจียนสิ่งปฏิกูลออกมาจนเต็มอ่าง มุมปากยังมีคราบเลือดติดอยู่ เฉี่ยวเอ๋อร์เห็นแล้วก็ตกใจอย่างยิ่ง รีบเข้าไปถามฮ่วนซาว่าเป็นอะไร แต่ใบหน้าของฮ่วนซาซีดขาว ราวกับกำลังอดกลั้นบางอย่างจนพูดไม่ออก สุดท้ายนางรวบรวมแรงพูดได้เพียงสองพยางค์ว่า “ฝานอิน” ก่อนจะหมดสติไป เรียกอย่างไรก็ไม่ตื่น