เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 117 ใจเริ่มหวั่นไหว (4)
เวลานี้ไป๋หงกำลังนั่งยิ้มแย้มอยู่ในห้องข้างชั้นเทียนของหอหงส์คู่ มือข้างหนึ่งถือพัดพับ อีกข้างถือถ้วยชา จิบชาอย่างสบายใจเป็นครั้งคราวก็เงยหน้ามองประตู คอยดูว่าแขกที่เชิญมาถึงหรือยัง หรือไม่ก็ก้มมองกล่องของขวัญรูปทรงประณีตที่วางอยู่ข้าง ๆ
ไป๋หยางยืนเงียบอยู่ข้างหนึ่ง แม้ในใจจะเป็นห่วงเมื่อเห็นท่าทางของไป๋หง แต่ก็ไม่สะดวกจะพูดอะไร อย่างไรเสีย ความคิดของนายท่านก็ไม่ใช่สิ่งที่บ่าวไพร่อย่างพวกเขาจะวิจารณ์ได้
บางทีอาจไม่ได้เป็นอย่างที่ตนคิดก็ได้
ไป๋หยางปลอบใจตนเองเงียบ ๆ
ถึงอย่างนั้นเขาก็ยังใคร่รู้อย่างยิ่งว่าของขวัญชิ้นน้อยที่ไป๋หงแอบเตรียมมาหลายวันนี้คืออะไร เพราะดูจากมูลค่าของขวัญก็พอจะรู้ได้ว่าคุณหนูหนิงซินมีความสำคัญเพียงใดในใจนายน้อย ไป๋หยางติดตามนายน้อยมานาน นี่เป็นครั้งแรกที่เห็นนายน้อยคิดหาวิธีมอบของขวัญให้สตรีอย่างพิถีพิถัน ก่อนหน้านี้ของที่นายน้อยมอบให้ส่วนใหญ่ล้วนเกิดจากอารมณ์ชั่ววูบ ไม่เคยมีครั้งใดที่เขาจะทุ่มเทเวลาครึ่งเดือนกับของขวัญชิ้นเล็กเช่นนี้ ทั้งยังไม่ยอมให้ตนรู้ด้วย