เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 46 สัญญาเป็น สัญญาตาย (จบบริบูรณ์)
เพียงมองหญิงสาวผู้นี้จากด้านข้าง ก็ชวนให้ผู้คนรู้สึกสงสารเอ็นดูได้แล้ว สันจมูกโด่ง ใบหน้ารูปงามไร้ที่ติ รูปร่างบอบบางอ่อนแอราวกับกิ่งหลิว แม้สวมเสื้อผ้าเก่าขาดอย่างยิ่ง ก็ยังปิดบังความงามของนางไม่ได้
อวี้หนิงมองหญิงสาวผู้นี้ที่เม้มปากแน่น สายตาจับจ้องไปข้างหน้า ลูกค้าที่เดินผ่านไปมาต่างหยอกเย้านางอยู่สองสามคำ แต่นางกลับไม่สนใจ ยิ่งไปกว่านั้น ลูกค้าบางคนเริ่มลูบไล้นางไปทั่ว แต่นางก็ปัดมือพวกเขาออกโดยไม่ลังเล
นี่มันเรื่องอะไรกันแน่? หญิงสาวเช่นนี้ไม่ควรมาอยู่ที่นี่เลยจริง ๆ
นี่เป็นครั้งแรกที่ฝูเซิงกับอวี้หนิงไม่เข้าใจสถานการณ์อย่างสิ้นเชิง ทั้งสองสบตากัน แล้วพร้อมใจกันสั่งให้ผู้คุ้มกันจวนขับรถม้าไปยังประตูหลัง เพราะประตูหน้าเป็นจุดที่สะดุดตาเกินไป พวกเขารีบลงจากรถม้า ฝูเซิงก็พาหลินซิ่งเอ๋อร์ไปแจ้งตัวกับหัวหน้าคนรับใช้ ส่วนอวี้หนิงกลับห้องไปเปลี่ยนเสื้อผ้า ตั้งใจจะไปหาท่านน้าอวิ๋นเพื่อถามให้รู้เรื่อง แต่กลับถูกท่านแม่เรียกไว้เสียก่อน