กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 22 ขับขานในฝัน (5)
ชูเฉินยังคงเอนกายนั่งอยู่บนเก้าอี้กุ้ยเฟย มองท่าทางร้อนรนของเฉี่ยวเอ๋อร์ แต่นิ่งเงียบไม่พูดจา ทำเอาเฉี่ยวเอ๋อร์ผู้ใจร้อนกระวนกระวายจนแทบระเบิด
“คุณหนู ตอนที่ข้าไปหยิบกระดาษข้อความ จะมีใครเห็นเข้าหรือไม่เจ้าคะ” เฉี่ยวเอ๋อร์ถามด้วยสีหน้าขมขื่น หยาดเหงื่อเย็นหยดหนึ่งไหลลงมาจากใบหน้า
“อย่าเพิ่งลน ไปเปิดประตูเถิด” ชูเฉินปลอบนาง พลางซ่อนกระบอกไม้ไผ่เล็กไว้หลังเบาะอย่างระมัดระวัง
เฉี่ยวเอ๋อร์เดินไปที่ประตู กำกรอบประตูไว้แล้วสงบสติอารมณ์ สูดหายใจลึก ๆ ก่อนเปิดประตู