เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 120 ยอดสูงสุดแห่งนภาดารา
เหล่านักรบกองทัพสำรวจเพิ่งผ่านการต่อสู้อันดุเดือดภายในหอคอยดวงดาวมาหมาด ๆ ในตอนนี้พวกเขากำลังพักเหนื่อยกันเล็กน้อย
บนใบหน้าของพวกเขายังคงหลงเหลือความตึงเครียดและความเหนื่อยล้าหลังผ่านศึก เหงื่อไคลชุ่มโชกไปทั่วเกราะศึก ร่องรอยที่ถูกทั้งเหงื่อและเลือดชโลมเปียกชุ่มเหล่านั้นดูราวกับรอยประทับแห่งความยากลำบากที่วันเวลาได้ทิ้งไว้บนตัวพวกเขา
เหล่านักรบไม่ใส่ใจจะพักผ่อน รีบเร่งจัดการกับบาดแผลที่ดูน่าหวาดเสียวตามร่างกาย
บาดแผลบางแห่งอยู่ที่แขน เนื้อหนังฉีกขาดจนดูน่ากลัวและยังมีเลือดซึมออกมาอย่างช้า ๆ บางแห่งอยู่ที่หน้าอกลึกจนเห็นกระดูก ทุกครั้งที่หายใจจะกระทบกระเทือนถึงบาดแผล นำมาซึ่งความเจ็บปวดที่แทงลึกถึงหัวใจ
ทว่าในแววตาของพวกเขาไม่มีความถอยหนีแม้แต่น้อย การเคลื่อนไหวของมือรวดเร็วและชำนาญ พวกเขาใช้อุปกรณ์ทางการแพทย์อย่างเชี่ยวชาญ ทั้งใช้ผ้าพันแผลพันปิดไว้อย่างแน่นหนา หรือใช้ครีมทาลงบนบาดแผล
ในขณะเดียวกัน พวกเขาก็สัมผัสถึงพลังประกายดาราที่พลุ่งพล่านอยู่ภายในร่างกายอย่างเงียบงัน
พลังสายนั้นไหลเวียนอยู่ในเส้นชีพจรดุจกระแสน้ำเชี่ยว ทุกครั้งที่มันพุ่งพล่านล้วนนำมาซึ่งความรู้สึกถึงพลังที่ถือกำเนิดใหม่ ราวกับว่าภายในร่างกายได้อาศัยจักรวาลขนาดเล็กที่เต็มไปด้วยพลังงานเอาไว้
กล้ามเนื้อและกระดูกของพวกเขาภายใต้การหล่อเลี้ยงของพลังสายนี้ ดูเหมือนกำลังเกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างละเอียดอ่อน จนกลายเป็นสิ่งที่แข็งแกร่งและทรงพลังยิ่งขึ้น