เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 3 เกมวันสิ้นโลก
หลังจากทำลายสำนักงานใหญ่ของ “พันธมิตรเงามืด” จนสำเร็จ และยุติวิกฤตวันสิ้นโลกที่เปรียบดั่งฝันร้ายลงได้ โลกก็เป็นดั่งยักษ์ใหญ่ที่ค่อย ๆ ตื่นขึ้นมาจากอาการบาดเจ็บสาหัส เริ่มต้นการเดินทางแห่งการฟื้นฟูที่ยากลำบากแต่เปี่ยมไปด้วยความหวัง
หลังจากทำลายสำนักงานใหญ่ของ “พันธมิตรเงามืด” จนสำเร็จและยุติวิกฤตวันสิ้นโลกที่เหมือนฝันร้ายลงได้ โลกก็เปรียบเสมือนยักษ์ใหญ่ที่ค่อย ๆ ตื่นขึ้นมาจากอาการบาดเจ็บสาหัส และเริ่มการเดินทางแห่งการสร้างใหม่ที่ยากลำบากแต่เปี่ยมไปด้วยความหวัง แสงแดดส่องทะลุผ่านกลุ่มเมฆหนาทึบ โปรยปรายลงบนผืนแผ่นดินที่เต็มไปด้วยร่องรอยความเสียหาย ประกายแสงสีทองที่ถักทอเป็นสายเหล่านั้นราวกับสัมผัสอันอ่อนโยนที่ธรรมชาติมอบให้เพื่อการกำเนิดใหม่ของมนุษยชาติ
ผมกับซูเหยา คู่รักที่ร่วมเคียงบ่าเคียงไหล่กันในเปลวเพลิงแห่งวันสิ้นโลก ต่างอุทิศชีวิตให้กับกระแสธารอันยิ่งใหญ่แห่งการฟื้นฟูโลกใบนี้
เราเดินทางไปมาระหว่างซากปรักหักพัง ราวกับผึ้งงานที่ขยันขันแข็ง เร่งรีบทำงานหนักเพื่อสร้างบ้านใหม่
ทุกก้อนอิฐที่เก็บกวาด ทุกท่อนไม้ที่ขนย้าย และทุกผืนดินที่บุกเบิก ล้วนรวมรวมไว้ซึ่งความปรารถนาอันงดงามและความเชื่อมั่นอันแน่วแน่ต่อชีวิตในอนาคตของเรา
ในระหว่างกระบวนการนี้ ผมมักจะจมดิ่งลงสู่ห้วงความคิดถึงอดีตอยู่บ่อยครั้ง
ประสบการณ์ที่น่าสะเทือนขวัญในช่วงวันสิ้นโลกเหล่านั้น เปรียบเสมือนภาพยนตร์ที่ไม่เคยจบสิ้น ฉายซ้ำไปซ้ำมาอยู่ในหัวสมองของผม