0002

⬢⬢⬢

ตอนที่ 2 การเกิดใหม่

ท่ามกลางแสงจ้าที่บาดตาและเสียงคำรามที่ดังสนั่นจนหูอื้อ ลูกไฟยักษ์พุ่งกระแทกพื้นดินอย่างไร้ความปรานี

ในชั่วพริบตา การระเบิดรุนแรงเปรียบเสมือนอสูรกายผู้คำราม ปล่อยคลื่นพลังงานอันพลุ่งพล่านโหมกระหน่ำออกมา

ท่ามกลางแสงจ้าที่บาดตาและเสียงระเบิดดังกึกก้อง ลูกไฟขนาดยักษ์ก็ตกลงกระแทกพื้นอย่างไร้ปรานี ในพริบตานั้นเอง แรงระเบิดรุนแรงดุจสัตว์ร้ายที่กำลังคำรามก็ปลดปล่อยคลื่นพลังงานอันเชี่ยวกรากออกมา ผมถูกแรงปะทะที่ไม่อาจต้านทานซัดปลิวลอยขึ้นไปบนอากาศ ร่างกายดุจใบไม้ที่ไร้รากหมุนเคว้งอยู่ในกระแสลมพายุ ก่อนจะตกลงกระแทกพื้นอย่างแรง ภาพตรงหน้ามืดดับลง จิตสำนึกจมดิ่งลงสู่ห้วงเหวแห่งความมืดมิดไร้จุดสิ้นสุดในทันที

เมื่อผมค่อย ๆ ได้สติจากความสับสนวุ่นวาย ก็พบว่าตัวเองกำลังอยู่ในซากปรักหักพังที่เสียหายยับเยินไปทั่ว

กลิ่นยาสูบคละคลุ้งผสมกับกลิ่นเหม็นเน่าอบอวลอยู่ในอากาศจนน่าสะอิดสะเอียน

ผมพยายามยันกายลุกขึ้นอย่างยากลำบาก ทั่วทั้งร่างราวกับถูกเข็มเหล็กเล็ก ๆ นับไม่ถ้วนทิ่มแทงลงไปลึก ๆ กล้ามเนื้อทุกตารางนิ้วต่างส่งเสียงร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวด ภายในลำคอเอ่อล้นด้วยรสชาติคาวหวาน ผมรู้ดีว่าเป็นเพราะอวัยวะภายในที่บาดเจ็บกำลังประท้วง

เสื้อผ้าบนตัวผมขาดวิ่นจนดูไม่ได้ เศษผ้าที่รุ่งริ่งสั่นไหวอย่างไร้เรี่ยวแรงตามสายลม ราวกับกำลังบอกเล่าถึงความโหดร้ายของหายนะครั้งนี้