กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 592 ทะนุถนอมนาง รักนาง!
เพียงชั่วพริบตา กลุ่มของเฉินฝานก็ปรากฏกายขึ้นยังภายนอก ภายในสุสานศาสตรา
เพียงแต่เวลานี้ประตูใหญ่สุสานศาสตราได้ปิดลงนานแล้ว ภายในสุสานทั้งแห่งไร้ผู้คน ดูเงียบเหงาว่างเปล่าอย่างยิ่ง
ท้ายที่สุด เวลาล่วงเลยมากว่าสามปีแล้ว เฉินฝานย่อมเข้าใจได้
เพียงแต่ในยามนี้ ไป่หลี่เชียนฮุยและจีจื้อไจ้ก็ทะยานกายออกมา
ไป่หลี่เชียนฮุยเพิ่งออกมาก็หลบไปอยู่ไกล ๆ ดวงตาทั้งสองแดงก่ำ แต่เมื่อมองเฉินฝาน ใบหน้าก็ยังเต็มไปด้วยความหวาดกลัวและหวาดหวั่น
เห็นดังนั้น เหลิ่งหานซวงที่อยู่ข้าง ๆ ก็ดึงชายแขนเสื้อเฉินฝานเบา ๆ