กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 544 ข่มขู่ข้า ใครให้พวกเขากล้าถึงเพียงนี้!
“ไม่ได้!”
“ตอนนี้ไม่ได้!”
เหลิ่งหานซวงได้ฟังคำของหนานกงฉิน สีหน้าหม่นมัวน่าเกลียดและเต็มไปด้วยความกังวล
“เจ้าหวังว่าเฉินฝานจะรู้ว่าเจ้าจากไปหรือ?”
“ฮึฮึ!”
เห็นหนานกงฉินยิ้มเยาะอย่างดูแคลน แล้วกล่าวอีกว่า “แต่เจ้าไม่กลัวว่าเฉินฝานจะรู้ฐานะของเจ้าหรือ?”
“หากข้าเดาไม่ผิด เจ้าไม่ต้องการให้เขารู้ฐานะที่แท้จริงของเจ้ากระมัง!”
ได้ยินดังนั้น สีหน้าของเหลิ่งหานซวงก็เปลี่ยนไป แต่ยังไม่ทันที่นางจะพูด หนานกงฉินก็ยิ้มเยาะอย่างดูแคลนอีกครั้ง
“พี่สาว!”