กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 543 ข้าเชื่อเสี่ยวหน่วน!
“ท่านพ่อ!”
ณ ลานหลังตระกูลหนานกง ในห้องหนังสือแห่งหนึ่ง เห็นชายวัยกลางคนนั่งขัดสมาธิ มีปราณแท้หมุนเวียนอยู่รอบกาย
ชายผู้นี้มิใช่ผู้ใดอื่น คือเจ้าตระกูลหนานกง หนานกงอู๋ฉิง!
ยอดฝีมือล้ำยุคอันดับหกในทำเนียบสิบยอดฝีมือในปัจจุบัน
หนานกงฉินกลับมายังตระกูลหนานกง โดยไม่รีรอ นางตรงมายังห้องหนังสือนี้เป็นที่แรก
“เป็นอย่างไรบ้าง?”
หนานกงอู๋ฉิงได้ยินเสียงหนานกงฉิน ก็ถามด้วยสีหน้าเย็นชา แม้แต่ดวงตาก็มิได้ลืมขึ้น
“กราบเรียนท่านพ่อ!”
เห็นหนานกงฉินกล่าวด้วยสีหน้าเคารพ แล้วเอ่ยต่อว่า “เฉินฝานมาอู่หลิงจริง และเหลิ่งหานซวงก็ตามเขามาด้วย