กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 442 ลูกแมวขาว ลูกแมวดำ
“เฉินฝาน!”
“คุณชาย!”
“ท่านพี่!”
เมื่อคนในห้องได้ยินเสียงของเฉินฝาน สีหน้าต่างพากันเปลี่ยนไป ทุกคนรีบมองไปทางเฉินฝาน
เห็นเฉินฝานหน้าซีดเซียว พยายามยันกายลุกขึ้นนั่งจากเตียงผู้ป่วย
เสี่ยวเข่อเสี่ยวอ้ายเห็นดังนั้น รีบก้าวขึ้นประคอง “คุณชาย ท่านตื่นแล้วในที่สุด ตอนนี้ท่านรู้สึกอย่างไรบ้าง?”
“ต้องให้ผู้เฒ่าพันเข็มมาตรวจหรือไม่?”
เฉินฝานส่ายหน้าเบา ๆ “ข้าไม่เป็นไร เอาจดหมายมาให้ข้าดูเถิด!”
เมื่อได้ยิน พวกนางต่างขมวดคิ้ว มองหน้ากัน พวกนางคาดไม่ถึงจริง ๆ ว่าเฉินฝานจะตื่นขึ้นมากะทันหันในเวลานี้