กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 437 จะฆ่าข้า เจ้ายังไม่มีสิทธิ์!
เมื่อลั่วซือหานและหลินเทียนถูเห็นเช่นนั้น ก็ราวกับเพิ่งรู้สึกตัวขึ้นมา
ที่นี่ไม่มียอดฝีมือระดับเซียนสักคน เช่นนั้นต้องไปหอสดับพิรุณเป็นแน่!
คิดได้ดังนั้น ลั่วซือหานและพวกก็ไม่พูดพร่ำทำเพลง ตามเฉินฝานไปทันที
โม่เซิงฝานและพวกเห็นเช่นนั้น ก็ตามไปเช่นกัน
แต่ยามนี้ ณ หอสดับพิรุณ
เห็นแต่เสวี่ยอิ่งและผู้เฒ่าพันเข็มนําศิษย์หอสดับพิรุณจำนวนมาก ประดาบกับคนกลุ่มที่สวมหน้ากากสำริดเหล่านั้นอยู่แล้ว
แต่ศัตรูที่บุกมาครานี้มากมายเหลือเกิน ไม่ต่ำกว่าหนึ่งหมื่น ศิษย์หอสดับพิรุณบาดเจ็บล้มตายหนักหนาสาหัสแล้ว!
“หึ ๆ!”
“อันดับสามใต้หล้า เซียนกระบี่เงา! ก็มีเพียงเท่านี้เอง!”