กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 436 แย่แล้ว! หอสดับพิรุณ!
ปัง!
สิ้นเสียงของเฉินฝาน สวี่ชิงชิงที่อยู่ข้าง ๆ ก็ไม่มีความลังเลแม้แต่น้อย นางชักลูกศรสัญญาณหนึ่งดอกออกจากชายแขนเสื้อในทันที
ในพริบตา ลูกศรสัญญาณก็ระเบิดขึ้นบนท้องฟ้า แตกออกเป็นรูปดอกไม้ดอกหนึ่ง
เมื่อเห็นเช่นนั้น โม่เซิงฝานและคนอื่น ๆ ต่างสีหน้าเปลี่ยนไป เฉินฝานหมายความเช่นไร?
นี่จะส่งกองทัพออกมาหรือ?
แต่ทหารม้ามังกรเชียนเฉิงเหตุใดจึงอยู่ในเมืองหรงเฉิง?
แต่เฉินฝานกลับไม่สนใจโม่เซิงฝานและผู้คนยุทธภพเหล่านั้น เขาเดินออกไปด้านนอกโดยตรงด้วยสีหน้าหม่นหมอง
ทหารม้ามังกรเชียนเฉิงนั้น เขาให้เสวี่ยอิ่งเขียนจดหมายขอให้จีเชียนเสวี่ยส่งมาสิบวันก่อนแล้ว ช่วงเวลานี้พวกเขาซุ่มอยู่ในเมืองหรงเฉิงตลอดมา